من یک انسان هست.
اگر دلم میخواهد ساعاتی را تنها باشم، عجیب نیست.
اگر گاهی اوقات چشمانم میسوزد از اشک، اگر گاهی میخواهم سر بر شانه ی کسی گریه کنم، عجیب نیست.
اگر بی علت لبخند میزنم، عجیب نیست.
اگر گاهی پر از انرژی هستم، نه اینم هم عجیب نیست.
عجیب نیست که دوست دارم این جملات را به زبان بیاورم،
عجیب کسی است که در هر حالتی میخندد، میخندد که دیگران را بخنداند، در ظاهر خود را شاد نشان میدهد؛ ولی دلش...
نمیخواهم زیاد از دلش بگویم ولی دلش هم تنهایی میخواهد هم گریه اما به زبان نمی آورد که کسی را نرنجاند.
مراقب این عجیب ها باشید گاهی اوقات صبرشان، لبخندشان، انرژیشان، خنده هایشان همه و همه به یک باره تمام میشود.
این عجیب ها از هر انسانی غمگین ترند ولی خسته اند از این همه غم.
میخندند به امید روزی که شاید دنیا هم به آنها بخندد.
میخندند به امید غمگین نبودن دیگران
مواظب این عجیب ها باشید....!!



تاريخ : جمعه ٤ مهر ۱۳٩۳ | ٩:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : ۩ آفتاب ۩ | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.