دنیای وبلاگ ها

 
 
اینﺟﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺖ، ﺯﯾﺎﺩ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﺴﺖ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻫﺮ ﺍﺩﻋﺎﯾﯽ ﮐﺮﺩ، ﺍﺩﻋﺎﯼ ﺑﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﯾﺎ ﺍﺩﻋﺎﯼ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻭ ﺗﻤﺠﯿﺪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ .
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩ ﯾﺎ ﯾﮏ ﻓﺎﻝ ﻓﺮﻭﺵ .
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ .
ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ ﻭﻟﯽ ﮐﻤﯽ ﺁﻥ ﺑﻐﻞ ﺗﺮ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ
ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ، ﺧﺸﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﺎﻣﻬﺮﺑﺎﻥ، ﻣﻬﻢ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ !
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺨﺖ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﺑﺖ ﻗﺪﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﯾﺖ ﻭﻟﯽ ﺁﻥ ﺳﻮﺗﺮ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺟﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺎﻝ اﻭ ﺭﺍ ﻫﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﺭﻭﺯﯼ !
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺁﺩﻡ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﻮﺩ، ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺏ !
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺯﯾﺒﺎ ﺯﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻨﻤﻮﺩ .
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻈﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ، ﯾﮏ ﻧﻮﻉ ﻧﻈﺮ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺳﻠﯿﺲ ﻭ ﺍﺩﯾﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻧﻪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﻈﺮ ﺧﺼﻮﺻﯽ  ................خیلی خیلی ﺧﺼﻮﺻﯽ !
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﭼﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺗﻌﻬﺪﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻫﺴﺖ
ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ، ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﯼ ﻋﺰﯾﺰﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻓﺮﺍﻫﻢﺁﻭﺭﺩ !
 
 ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻓﻀﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﮑﻮﯾﯽ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻭ ﺩﯾﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﯾﺎﻓﺖ .
 ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻭﺑﻼﮒ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻫﺸﺎﻥ ﯾﮏ ﺭﺍﻩ ﯾﮏ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﻼﻣﺸﺎﻥ ﺣﻖ .
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﺕ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﻭ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻥﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﭘﺴﻮﻧﺪ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻗﺼﺪﺷﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺍﻭﻧﻮ ﺍﺯ ﺯﺷﺘﯽ ﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ ... ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ ...
ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ ﻣﺠﺎﺯﯾﺶ ﻫﻤﻮﻥ ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻧﺪ . ﺑﺎ ﻫﻤﻮﻥ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎﻭ ﺑﺪﯼ ﻫﺎ ... ﺑﺎﻫﻤﻮﻥ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﻭ ﻫﺎ ﻭ ﻧﺎﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﻫﺎ ...
 ﻫﻤﻮﻥ ﺍﺩﻣﺎ ... ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ ... ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺩﺭﮐﺶ ﺑﺮﺍﻣﻮﻥ ﺳﺨﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﺁﺩﻣﺎﯼ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﺎﺷﻦﺍﻫﺎﻟﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺮﻩ ﯼ ﺧﺎﮐﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ...
ﻫﻤﻮﻥ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺑﻘﺎﯼ ﺟﻨﮕﻞ ﺭﻭ ‏( ﺑﺨﻮﺭ ﺗﺎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻧﺸﯽ ‏) ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺯﻧﺪﮔﯿﺸﻮﻥ ﮐﺮﺩﻥ ... ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ...
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ ... ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮﯼ ﻣﺤﯿﻂ ﻭﺍﻗﻌﯽ ...ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻋﺎﺩﯼ , ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭﺍﻭﻧﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﻣﯿﺪﻭﻧﯿﻢﺑﻬﻤﻮﻥ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﮐﻨﻪ ... ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻪ ... ﺗﻬﻤﺖ ﺑﺰﻧﻪ ... ﺟﻮﺍﺏ ﺳﻼﻡ ﻧﺪﻩ ... ﻭ ... ﻭﺍﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺍﯼ ﻣﯿﺸﻪ ... ﻭﭼﻪ ﻋﺎﺩﯼ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﯿﻂ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯿﮕﻦ ... ﺗﻬﻤﺖ ﻣﯿﺰﻧﻦ ...ﻏﯿﺒﺖ ﻣﯿﮑﻨﻦ ... ﺩﻝ ﻣﯿﺸﮑﻨﻦ ... ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻣﯿﮑﻨﻦ ﻭ ﭼﻪ ﺭﺍﺣﺖ ﺟﻮﺍﺏ ﺳﻼﻡ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﯽ ﭘﺎﺳﺦﻣﯿﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ...
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ؟؟؟ ﭼﺮﺍ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﮐﻨﻢ؟؟؟ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ ....
ﻭ ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ... ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ ...
ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ...ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺍﺵ ...ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﻪ ﻭﺍﺳﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼﻭﺍﻗﻌﯿﻢ ...
 ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺳﺖ ... ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ !!!... 
 ﮔﺮﯾــــــــــــــــــﻪ ﺩﺍﺭﻩﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻮ ﺷﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﯾﻦ ﺭﻗﺺ ﺟﺎﺩﻭﯾﯽ ﮐﻠﻤﺎﺗﻦ ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻤﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﻫﺎﺑﻠﮑﻪ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﺘﺮ ...
ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﻨﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ ﺍﯼﻣﯿﺸﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﺧﯿﺎﻻﺗﺘﻮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﮐﻨﯽ
 
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﻮﺩ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺟﻨﺴﯿﺖ ﺳﻦ ﻭ ﺳﺎﻝﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﻦ
ﺑﺎﻭﺭﮐــــــــــــــــﻦﺍﯾﻨﺠﺎ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺧﻂ ﮐﺶ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﻥ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻫﺴﺘﯽ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﯿــــــــــــــﺎﻧﺘﻪ
ﺧﯿﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎ ﺭﻭ ﻣﯿﺒﯿﻨﻦ
ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ
 
/ 36 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پــــــــویا

دل که رنجيد از کسي خرسند کردن مشکل است شيشه بشکسته را پيوند کردن مشکل است کوه ناهموار را هموار کردن سخت نيست حرف نا هموار را هموار کردن مشکل است در سخن گفتن خطاي جاهلان پيدا شود تير کج چون از کمان بيرون دود رسوا شود صائب تبريزي[گل]

پــــــــویا

هوای دو نفره داشتن نه ابر میخواهد ، نه باران ... نه یک بعد از ظهر پاییزی ... کافیست حواسمان به هم باشد! همین ...[گل]

پــــــــویا

اگر تو ثروتمند باشی، سرما یک نوع تفریح می شود تا پالتو پوست بخری، خودت را گرم کنی و به اسکی بروی. اگر فقیر باشی، برعکس، سرما بدبختی می شود و آن وقت یاد می گیری که حتی از زیبایی یک منظره زیر برف متنفر باشی. کودک من! تساوی تنها در آن جایی که تو هستی وجود دارد، مثل آزادی. ما تنها توی رَحِم برابر هستیم. نامه به کودکی که هرگز زاده نشد اوریانا فالاچی

پــــــــویا

آب تــویی کــوزه تــویی آب ده این بـــار مـــرا دانـــه تویــی دام تــویی بــاده تویی جام تـویی پختـــه تویی خـــام تــویی خـــام بمگـــذار مرا این تن اگـــر کـــم تــندی راه دلــم کــم زندی راه شــدی تــا نبــدی ایـــن همـــه گـــفتار مرا مولوی

پــــــــویا

غصّه لطفی است که یک عمر خدا کرده به من؛ خواهشاً منّت غم را به سرم نگذارید.... [گل]

شیما

اشتباه من این بود هرجا رنجیدم لبخند زدم فکر کردند درد ندارد....... محکمتر زدند............

شیما

عالی بود اینجا هر چیزی که خوندم واقعیت محض بود خوشحال میشم به منم سر بزنید و نظرتون رو بگید خسته نباشید

محمد

دوست گرامی سلام به روز ام خوشحال میشم بهم سر بزنید

پــــــــویا

در تنهایی خیالم تو را مهمان رویاهایم کرده ام و آرام میگویم : “دلتنگت هستم”[گل]

پــــــــویا

غصه هم میگذرد... نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت غصه هم میگذرد آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند لحظه ها عریانند به تن لحظه ی خود،جامه ی اندوه مپوشان هرگز "کیوان شاهبداغی"[گل]